BİR 'HOŞGELDİN' GÖNDERİYORUM...

-
Ne yazılabilir ilk yazıda? Ne yazılabilir ki insanları karşılamak için? Bilgili olduğunu göstermek için kimsenin bilmediği, anlamadığı kelimeleri bulup, öğle cümleler mi kurulmalı acaba? Felsefik açılımlarla yazının, okumanın önemi mi vurgulanmalı? Yoksa bütün birikimimi kullanıp bir çırpıda elemi vermeliyim kendimi?
Bir 'hoşgeldin' yazısından daha başka ne olabilir ki bu yazı?
Şimdi anladım aslında ilk karşılamalar ve uğurlamaların ne kadar zor olduğunu... Sizi şuan uğulamasamda karşılamanın zorluğu altında eziliyorum cümlelerin altında... Cümlelerimi tamamlamakta güçlük çekiyorum. Çünkü insanoğlu bu zordur onun beklentilerine karşılık vermek.
Yazının sonunda farkettim dostlar, bilmeden yazımın başında sorduğum sorularla sizi düşünmeye zorlayıp, yazamaya teşvik ettiğimi...
Bu kadar yeter sanırım. Saadete gelelim...
Hoşgeldiniz...
Taner Yapku'ya, benim dünyama....
Hoşgeldiniz...

Yorumlar

Adsız dedi ki…
Yazmak ve yazdıklarının okunması kadar güzel birşey var mıdır acaba? Kendini ifade işte.. Kimisi yazar, kimisi çizer, kimisi melodiye döker kendisini.. ama Taner de ben gibi şahsına münhasır bir yazar adayı.. Yazdıkça büyüyen - büyüten..
Yolun açık olsun arkadaşım;)
21 Temmuz 2008 02:30
Adsız dedi ki…
eline sağlık güzel kardeşim...hayal;cennetin bahçeleridir,renkli ama flu filmlerdir,"haydi gidelim"dir...hayat ise sadece nefes alıp vermektir,ölüme yaklaşmaktır,"şimdi gidiyorsun"dur
24 Temmuz 2008 05:17
Pandora dedi ki…
Hoşbulduk :) arkadaşım bende yeniyim buralarda ama yazıp içini dökmek kadar güzel başka bşey yoktur yazmaya devam...
8 Ağustos 2008 02:35
Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

YAZILAMAMIŞ HİKÂYEM...

-
… … Aşk… farkında… … … … olmaktır… …bazen … …hayatın … …bazense susmaktır.. … susmayı… … … …bilene … ….….. yazmak ne kadar zor aman Allah’ım! Titriyorum soğuktan. Yazım ne kadar çirkin ilk defa fark ediyorum… Neden dans etmiyor harfler? Neden sevişmiyor kelimeler? Ne oldu size cümlelerim? Neden konuşmuyorsunuz? Kırgın mısınız bana? Kırılmayın lütfen; anlatacaklarım bitmedi daha! Bakın üşüyorum hala! Yalnız bırakmayın beni… Yazdıkça üşümem geçecektir inanın buna… Keza bir yazarın ateşe ihtiyacı yoktur ısınmak için... Terk etmeyin beni; ben, şehri terk e...
Devamı

SINIFLANDIRMA...

-
"Sınıflandırmanın esas amacı , yeryüzünde bulunan canlıları, akrabalık ilişkilerine göre gruplandırmak ve bu sayede de düzenli bir sistem içinde çalışılmasını kolaylaştırmaktır ." Biyolojide sınıflandırmanın gereği açıklanırken, bu cümleler kullanılmıştır bir kaynakta. "Esas amacı, kolaylaştırmak. " Buranın altını çizmek lazım. Lakin toplum olarak sınıflara ayrılmak bizim için hep zorlaştırıcı bir unsur olmuştur. Kolaycılık sağlanamamış, kaosun oluşturulması için bir o kadar da etkin bir göreve tabi tutulmuştur, sınıflandırmak. Amaç sapmış ve içi boşaltılmış bir takım kavramlar sunularak, temayüz etmiş kişilikler yaratılmıştır. "Sizden" - "bizden" kelimeleri sıkça kullanılıp, isyankâr bir hava takınılıp, kimi zamanda şiddetin fitilini ateşleyici kışkırtmalara maruz kalmıştır, sınıflandırma. Düzenli bir sistem yaratma çabasından uzak, düzensiz yaşama yakın bir anlam yüklenmiştir, sınıflandırmaya. Doğu-Batı ayrımı yapılarak kışkırtıcı bir rol üstl...
Devamı

Cumartesi’nden Pazar Yazıları…HEP YARIMIZ…

-
“Nereye bakmanız gerektiğini bilmiyorsunuz. Bu yüzden önemli olan her şeyi atladınız.” Sherlock Holmes / Bir kimlik Vakası Doğduk. Küçücük ve muhtaç doğduk. Ne bizim derdimizi anlayan birileri vardı, ne de anlatabileceğimiz bir dil. Tam değil; eksik doğduk. Yarımdık ve tam olmamız için büyümemiz gerekti o yüzden. Tam olmak için emdik, yemek yedik ve büyüdük. Ama hep yarımız biz.. Her zaman eksik, her zaman yarım… Bu yazının fikri bir arkadaşımın yazısını okumamla geldi. Aslında okuyamamamla birlikte geldi düşüncesi. Önce okumaya başladım yazıyı ama telefon çaldı; ona cevap verdim, bıraktım. Tekrar okumaya başladım; ocakta bulunan yemek tıslamaya başladı, bıraktım. Bu sefer okuyacağım dedim, her zaman izlediğim haber bülteni saati yaklaşmıştı, bıraktım. Baktım ki, ne ben kendimi verebildim yazıya, ne de çevrem, hiçbir şey izin vermedi okumama. Hiçbir şeyi tamamlayamıyoruz bu hayatta. Tamamladığımızı sanıyoruz sadece. Her işimizi yarım yapıyoruz mesela, her işimizi. Ya...
Devamı