MODERN MAKALE

"Değişmeye niyetim yok; yoksa fark ederler beni..." Kurduğu ilk cümle bu oldu, yatağından kalktığında... Fark edilmek belki de hayatın en sıkıcı bölümü olabilirdi onun için. O yüzden aralarda bir yerde olmak her zaman işine gelirdi. Saatine baktı dünden farksız. Ve dünden farksız saatte kalktığını gördü. Dün yaşadıklarını tekrar yaşamamak için gün doğmuştu dünden farksız. Ve dün olduğu gibi bir farkla baktı kendisine... İşte o zaman dünden farklı bir gün olduğunu anladı. Bugün ki yüzü dünden farklıydı. Bu güne değin fark edemeyecek kadar kördü anlaşılan. Sonra, bugünün ilk dakikalarında kurduğu cümle geldi aklına... Değişmek için fark etmek lazımdı. Fark ettiğinde de değişmek... Ve iki kelimenin arasında sıkışıp kalmanın ezikliğiyle, değişirse fark edileceğini anladı. Oysa fark edilmek, 'ben buradayım' demek, hiç ona göre değildi... Mütemadiyen yaptıklarını bugünde yapmak istiyordu. Ama ‘fark edilme’ korkusu, kendisi için değişim çanlarının çaldığının göstergesiydi. ...

En karışık cümlelerin, en anlaşılır kelimesi olmaktır benim için edebiyat... Dünden bugüne yazılanlardan farkı yoktur aslında söylediklerimin... Temayüz etmiş konuların her zaman geçerliliğini korumasını anlatmaya çalışmamdır özgünlüğüm... Zira benimkisi denemeden ibarettir. Okuyana pek bir şey kazandırmayacağı gibi, pek bir şey kaybettirmeyecektir. Ama her kış ortamı ısıtacak görüşler, her yaz gönüllere serpilecek bir serinlik vardır, cümlelerimde... Kaybedilmişlerin arkasından yakılacak ağıtların toplu ödentisini oluşturur, hiç beklemediğiniz bir anda... Hiç kimsenin anlamayacağı kadar ağır, ama edebiyata hafif gelecek en hakiki ifadeler içinde olurum. Her harfe, her kelimeye, her cümleye tahakküm ederim kendimce. Düşük bütçeli kelimelerden oluşur paragraflarım. Ve bir sonraki cümleyi takip etmeyecek kadar itaatsiz... Mütereddit bir kişi psikolojisinde yazılmış en sade, en bedbaht, en içli ama bir o kadar muktedirdir söylediklerim... Her yanı eleştirilebilecek, eleştirildikçe özgün...