'KEYİFSİZ' - DENEME-
Keyifsiz... Hem de çok keyifsiz bir akşamın üzerine sigarasını tüttürdü. Kimsenin göremeyeceği zifiri karanlık kayalıkların arasında rüzgara karşı üfledi paketin son sigarasını. Her nefesinde kızaran ateş ortalığı -güneş gibi demek abartı olur- neredeyse dünyanın mumu gibi aydınlatıyordu. Pek içli hali karanlıkta seçilemese de, anlık aydınlık, onun o halini pozlayacak bir fotoğraf makinesine yeterdi. Bedbaht halinin kaynağını kimesenin bilmemesi pek önem arz etmiyordu; keza kendiside meyus halinin nedenini bilmiyordu. Yaşadığı gel-gitler onun çevresine olan duyarsızlılığını arttırmıştı. Son dönemde yaşadığı hiçsizlik duygusunu tadan ilk insan değildi ve ilk insan da olmayacaktı. Bu kadar net bildiği bir bilgiye rağmen elinden hiç birşey gelmemesi endişesinin günden güne artmasına sebeb oluyordu. Karışık duyguların başkenti olarak kendini görmesi pek keyif verici bir durum değildi kendisince. Çevresinde konuşulanlar sadece gürültü sebebini teşkil etmesi, onun sadece şuan ki düşüncesiydi...