BİR ÇOCUK GİBİ...
Bir çocuk gibi küstüm rüzgârların uğultusuna... Sigaranın dumanını her üflediğinde yüzüne gelir ya; belki nedeni de ondadır rüzgâra küsmelerimin... Hoş sigarada içmem ya... Sırf bu yazıya depresif bir hava vermektir amacım...
Bir çocuk gibi şendim bir zamanlar... Lakin anneme sorsanız hala çocuğum ya... Sırf ona da minnettarlığımı belirtmek için kurdum bu cümleleri...
Bir çocuk gibi koştum yemyeşil bahçelerde... Bizim ülkeye benziyordu; zararlısı da vardı otların yararlısı da... Hoş bizim bahçe, bizim ülkenin minyatürüydü zaten... Küçük çaplı kavgaların başkenti, soluksuz aşkların yuvası oldu kimi zaman...
Bir çocuk gibi yazılar yazdım; kimisi okundu, kimisinin yüzüne bile bakılmadı... Kimi yazdıklarıma değer verildi; kimisi de verdiğim değerle kaldı...
Bir çocuk gibi ağladım geceleri… Yastığımda ufak gölcükler oluşturdum. Hoş derinliği pek kayda değer olmasa da; hayallerimi yüzdürdüm derme çatma sallarla…
Bir çocuk gibi düşlerin refakatiyle uyudum; gündüzden daha aydınlık geceye inat… Lakin bu sefer içinde bulunduğum kudrete biraz daha yakın olarak yolcu ettim yalnızlıklarımı…
Bir çocuk gibi gülümsedim hayata… Hayat bana inat yelkenlerini açmış sürüklüyordu bir bu yana bir bu tarafa…
Taner YAPKU
23 Nisan 2010 Cuma
Yorumlar